1150 - بقا از « غزّالى » نظم به فارسى اتّفاق افتاده ، اين رباعى ، از آن جمله است : اى عين بقا ! در چه بقايى كه نه‌اى ؟ * در جاى نه‌اى ، كدام جايى كه نه‌اى ؟ اى ذات تو از جا و جهت ، مستغنى * آخر تو كجايىّ و كجايى كه نه‌اى ؟ 1151 - در سكونت و سفر اللّه جارك في به دو و في حضر * و العز دارك في السكنى و في السفر حرست في سفر عمّت ميامنه * مشيعا بالعلى و النصر و الظفر ( ناشناس ) * * * خداوند همراه تو در سفر و حضر باد و عزت خانهء تو در سكون و در حركت ؛ در سفر هميشه در پناه يمن و بركت باشى و برترى و پيروزى و نصر هميشه بدرقه راه تو باد . 1152 - از فوايد سرمه امام فخر رازى در كتاب « سرّ مكتوم » از « ثابت بن قره » نقل مىكند : حكيمى گفته : سرمه ، تقويت باصره را به حدّى مىكند كه هرچه را ، دور از وى قرار دارد ، همانند اشياى مقابل و نزديك خويش مىبيند . يكى از اهل بابل آن را استعمال كرده ، كواكب را از ثابت و سيّار در موضع خود به نظر درمىآورد و نور باصره‌اش از اجرام كثيفه نفوذ و در وراى آن مبصرات را مىديد . « قسطا بن لوقا » ، حكيمى را كه آن سرمه مىكشيد ، امتحان نموده ، گفت : مكتوبى در دست داشتم . من در خانهء وى در بيرون خانه ، مكتوب را چنان‌چه نوشته بودند ، بىكم و زياد مىخواندم . دگر باره در وراى ديوار بسترى كه در بين من و او حايل بود ، مكتوبى نوشتم . تسويد آن را نيز بدون تغيير الفاظ در پاره كاغذى نوشته ، گويا مكتوب مرا در پيش چشم وى نگه داشته بودند . 1153 - قدرت بينايى زرقا نقل است كه « زرقاى يمامه » را قوّهء باصره به حدّى بوده كه سوار را در مسافت سه روز راه مىديد . روزى اتّفاق افتاد كه جمعى كبوتر از دور در پرواز بوده ، نظر به جانب آن‌ها